ما به اصلاح طلبان توصیه نمی‌کنیم سه، چهار یا پنج لیست بدهد، به او هم توصیه می‌کنیم یک لیست بدهید، اتفاقاً خوب است، ما هم تلاش می‌کنیم یک لیست بدهیم. این اولاً رقابت شدید، جدی و شفاف می‌شود، مشارکت را بالا می‌برد و کُنش و قانون‌گذاری مجلس هم بهتر می‌شود.

به عبارت دیگر اگر یک تیم ۳۰ نفره که از گروه‌های مختلف باشند، سر یک اصولی باهم توافق ‌کنند، مجلس بروند، کارکرد آنها موفق‌تر از این خواهد بود که پنج‌تا لیست به مجلس برود چراکه هر کدام از این پنج‌تا، شش‌تا و هفت‌تا ساز جداگانه‌ای برای خودشان می‌زنند. نمی‌شود در مجلس همه‌شان را صدا زد که بیایید یک جا جمع شوید، همان ۳۰ تا، چهار یا پنج فراکسیون می‌شوند. لیست متعدد به ضرر خودشان است چون رأی آوری لیست متعدد پایین است و از طرفی لیست متحد پیام خوبی و رأی‌آوری می‌دهد، ضمناً کارکرد آن در مجلس بهتر است. بنابراین اگر شرایطی فراهم شود که امکان لیست مشترک و واحد باشد، حتماً ما در جامعه روحانیت از این روش حمایت می‌کنیم چراکه هم مصلحت می‌دانیم و هم روی آن تحلیل داریم.
شاید به خاطر اینکه رقابتی ایجاد شود، کوتاه هم بیاییم و تشویق کنیم که با هم رقابت کنیم. اما اگر لیست رقیبِ جدی پیدا شود، خوشحال می‌شویم از اینکه فضای رقابتی خیلی جدی شد، به تعبیر رهبری رقابت واقعی دیگر شکل می‌گیرد و این خیلی مثبت و ارزنده است چراکه افزایش مشارکت تولید می‌کند، دوم اینکه سبب همگرایی بیشتر می‌شود.
یعنی ما به رقیب‌مان توصیه نمی‌کنیم سه، چهار یا پنج لیست بدهد، به او هم توصیه می‌کنیم یک لیست بدهید، اتفاقاً خوب است، ما هم تلاش می‌کنیم یک لیست بدهیم. این اولاً رقابت شدید، جدی و شفاف می‌شود، مشارکت را بالا می‌برد و کُنش و قانون‌گذاری مجلس هم بهتر می‌شود.