طبعاً با افراط و تفریط موافق نیستم اما هر جریانی باید نماینده خودش را داشته باشد. به عبارت دیگر نمیتوان و نباید اگر یک گروهی و یک جریانی صاحب فکر است و یک عده طرفدار دارد، را متهم کرد که چون تندرو است از حق و حقوق طبیعی محروم میشود و آن را به مجلس راه نمیدهند. بر این باور هستم که تفکرات مختلف به میزان سهم و به اندازه که رأی میآورند و البته طبق قوانین قانونی، میتوانند در مجلس حضور داشته باشند.
البته کسی که از خط قرمز عبور میکند و هنجارشکن است، طبعاً جایی در مجلس ندارد. در مجموع باید طبق موازین قانونی حرکت شود، اما حضور تفکرات و سلایق مختلف نهتنها مفید است بلکه لزومیت دارد چراکه این نمایندگان بخشی از شهروندان هستند که مطالباتی دارند و طبعاً باید نمایندگان خودشان را داشته باشند، این نمایندگان تندرو هستند، اشکالی ندارد، باشند. چون تندرو هستند باید حذفشان کنیم؟! مگر اینکه خلاف قانون و هنجارشکن باشند.
اگر هنجارشکن شدند، طبق قانون حذف شوند ولی اگر هنجارشکن نیستند، حرف و ادعای تند دارند، نمیتوان آنها را حذف کرد. ما میگوییم تندرو هستند اما او میگوید شما کُندرو هستید، از طرفی تندروها بیایند، ما هم بیاییم، دیگران هم بیایند، همگی گفتگو کنیم.
نکته دیگر این است که اگر تندروها اکثریت را در دست گرفتند، میتوانیم آنها را کنار بزنیم؟ نمیتوانیم، حق نداریم کنار بزنیم. جامعه میخواهد تندرو باشد، رأی دهد. اصلاً انقلاب در یک مقطع، غلبه تندروها بوده است. ما به نسبت رژیم گذشته و آن حاکمیت مفلوک گذشته، جریان انقلابی تندرو بودیم و حاکم شدیم چون اکثریت مردم ما را قبول کردند و با ما همراه شدند. وقتی اکثریت با ما همراه شدند ما حکومت تشکیل دادیم، از نظر منطقی هم درست است. بنابراین ما حق نداریم بگوییم کسی چون تندرو است نیاید